%33’ aldılar, % 66’yla temsil yetkisi elde ettiler.

Demokrasinin cilvesiydi.

Demokrasi tramvayına bindiler, her ağızlarından çıkanı her yaptıklarını demokrasi sandılar

Şeffaflık dediler kapalı kapılar ardında yürüdü çoğu gelişmeler.

Gizli anlaşmalar…

Son ana kadar cepte saklanan cumhurbaşkanı adayı ismi, kim bilir aday dahi bilmiyordu aday olduğunu son ana kadar.

Grup kararı alınmaz şartına rağmen ismi cepte taşınan aday…

Olağan üstülüklerle yürüyen medya destekli iktidar…

Yeni ve farklı bir olağan üstülükle karşılaşmıştı.

Genelkurmay Başkanının önce Harp Akademilerinde yaptığı konuşma, 12 Nisan da “söz de değil özde” veciz cümlesiyle… ifadesini bulan rahatsızlık süreci, sürmekte olan üstü örtülü krizin bir uyarmasıydı. 

AKP üstüne almadı, son güne kadar cepte taşınan adayın oylaması yapıldı.

367 toplantı yeter sayısı kuralına uyulmadı. Kural tartışmalı! Oysa istenen uzlaşmaydı. Olmadı! Dediğim dedik! “Demokrasi dediğin, benim dediğimdir!” denildi.

Olağan üstü bir “hatırlatma” geldi Genelkurmaydan. 27 Nisan gece yarısından biraz önce İnternet sitesinden yankılandı. Kamuoyuna yapılmış bir hatırlatma!

Demokrasiyi tıkanmasına neden olabilecek gelişmeler yerine uzlaşma denenebilirdi.

İnatlaşmak, demokrasiyi tıkayabilir. Kaçınılmaz tehlike.

Akılcı olmak, dış kışkırtmalara da alet olmamak gerekir.

Cumhuriyetin temel değerlerinin zaafına meydan verecek gelişmelere fırsat vermeden

Hatırlatmadan on altı saat sonra Cemil Çiçek vasıtasıyla Hükümetten bir açıklama geldi.

“Bu açıklamanın hükümete karşı olduğu anlaşılmıştır… Yargıya müdahale olarak algılanacaktır.”

Tam giderken Çiçek, “Başbakan, Genelkurmay’la faydalı bir telefon görüşmesi yapmıştır” dedi.

Basına sızdırılan haberler olsa da konuşmadan ne sonuç çıktı! Belli değil!

Televizyonlarda gün boyu yorumlar, reste rest, bilek güreşi… Demokrasi…

“Gül adaylıktan çekilebilir!” dendi. Çekilmeyecekmiş gibi duruyor. Mahkemenin sonucu beklenecek. Gerilim sürecek…

Erken seçimi artık herkes konuşuyor.

Fedakarlığı, mağduru oynayacak AKP bir kere daha, millet kanar mı? Kanmasa da seçim sisteminin azizliği, siyasetin parçalı olması işlerine yarayacak.

Bu iktidar gitmeli diyen geniş bir kesim kaygılı. Tandoğan’da, Çağlayan’a milyonlar…

Kriz, tırmanarak sürüyor.

Bir hatırlatma daha gelebilir mi? Orada kalır mı? Bilinmez ama…

Bir ihtimal, hükümet istifa edebilir.

Şimdilik etmeyecek gibi görünüyor.

Artık hiçbir şey eskisi gibi değildir.

Cumhurbaşkanı parti liderlerini buluşturup uzlaşı ve ortak çözümde onları buluşturabilir.

Hükümeti istifaya çağırabilir.

Seçimlere partilerin meclisteki temsil oranlarında bir milli hükümetle gidebilir.

Hükümet hiçbir şey olmamış gibi devam etmek isteyecektir.

AB-D’den rahatsızlık ifade eden açıklamalar gelmekte.

AB-D kendi isteklerini en rahat yaptırabileceği bir iktidar olarak görüyor AKP’yi.

Gelişmeler de onu gösteriyor.

Piyasalar indi, çıktı; asansör gibi, hep alt kattan üst katta oturanlara taşıyor. Alt kattakiler zaten perişan. Piyasalar denecektir, istikrar!..

Başbakan, sıklıkla fedakârlıktan, mağduriyetten, sadaka dağıtma kültüründen söz ediyor.  Hal bu ki millet fedakâr, millet mağdur. Zatıâlileri muhteremi başbakan yaptı bu millet. Bu millet fukaralaşırken, sadakaya muhtaç… RTE, artık trilyoner.

Gerilim tırmandıkça tırmandı.

Genelkurmaydan ve hükümetten yapılan iki sert açıklama ortada duruyor.

Tandoğan’da ve Çağlayan’da milyonlar…

Çare, çözüm; Gül’ün çekilmesinde ve de derhal seçimde görünüyor.

Gül seçilecek, erken seçim daha sonra denirse eğer, gerilim biter mi?

Gül çekilse, hükümet derhal seçim dese ne olur?

Seçim sonrası kaostan da kurtulmak gerek.

“Hatırlatma”, tam anlaşılmalı bence…

Herkes soluğunu tutmuş mahkemenin kararını bekliyor.

Siyasi partilerin derhal diyalog, uzlaşı, işbirliği arayışına girmeleri gerekir…

Bence artık demokrasi, dediğim dediktir demekten öte Cumhuriyetin temellerini sarsmayacak bir niteliğe bürünmelidir.

Mahir Öztürk