Şehitler!..
Onlar…
Hemen hergün cenaze törenlerinde andığımız
Şehit haberleriyle yandığımız…
Kardeşimiz, eşimiz, evlatlarımız, aslanlarımız…
Bizim şehitlerimiz.
“Vatan sağ olsun!” dediğimiz…
Uğrunda binlerce, milyonlarca şehitler verdiğimiz bu topraklar; vatanımız.
Bu vatan uğruna nice canlar vermişiz, daha nice yiğitler veririz.
Şairin dediği gibi;
Kim bu vatan uğruna olmaz ki feda…
Ama bu vatan toprağını pazarlayan, milleti azarlayanlar..
Başımıza bir oldu bittiyle gelen bu basiretsiz iktidarla hortlayan terör, teröre verilen canlar…
Askerliği yan gelip yatılacak yermiş gibi tanımlayanlar…
Teröre karşı caydırıcı siyasi irade ortaya koymak yerine…
Daha iktidara gelir gelmez, 3 Nisan 2003 günü iki sayfa dokuz maddelik bir gizli mutabakat yapanlar.
Sivilleşme adına ayda bir yapılan Milli Güvenlik Kurulu toplantılarını üç ayda bire uzatanlar.
Reformdur yutturmacasıyla askerin elini kolunu bağlayan kanunlara parmak kaldıranlar.
2003’de iktidara geldiklerinde sıfır terör teslim alıp “1978'de başlayan bölücü terörün 2007 yılına gelindiğinde bu boyutlara ulaştığını belirterek” muktedir olamadıklarını itiraf edenler.
Siyaseten sorumludur.
Bunlar sorumluluk taşımadan, siyasi gösteriyle, gösterişle Türkiye’yi idare edeceklerini sandılar. Edemiyorlar!
Türkiye zor bir ülkedir. Yedi düvelin gözünü diktiği bu toprakların korunması gözü pek, basiretli, bilgili siyasi kadroların varlığını gerektirir.
Şehitler geldikçe, canlar yandıkça, tepkiler arttıkça söyleyecek bir sözü olamayan bu iktidarın “Siyasi istismar anlayışlarıyla ulusal güvenlik meselelerimizi değerlendirmek doğru değil” gibi bir savunma mekanizması geliştirmesi de hiç şık değildir.
Şık olmayan başka bir şey de, AB’den gelen, diplomatik terbiye sınırlarını aşan, istek ve dayatmalara karşı sessiz kalmaktır. Brüksel’in her istediğini reform sanmak aymazlığıdır.
Teröre yardım ve yataklık edenlere karşı siyasi hiçbir yanıt bulamayanlar.
Fehriye’yi bile getiremeyenler.
Meclisten karar alıp, askere sınır ötesi harekat izni vererek, teröre karşı siyasi kararlılık görüntüsü dahi sergileyemeyenler.
Terörün cesaret ve cüretini artıranlar, kim bilir onlarla belki de pazarlık yapanlar.
Kim bu siyasi sorumlular?
Her halde Osmanlı sadrazamları değiller.
Sait Halim Paşalar, Kamil paşalar, Mahmut Şevket Paşalar, Damat Ferit Paşalar…
Onlar Ermeni terörüyle cebelleştiler. Yine şehitler, şehitler…
Bu gün etnik ırkçılığa dayalı PKK terörü var.
Osmanlı paşalarının Avrupa devletleri baskısı karşısında basiretsiz tutumları…
Bu gün AKP iktidarının basiretsiz hal ve tutumu…
Ne farkı var?
Tarihten ders almak gerek.
Tarih bilmeyen siyasi yöneticilerimiz var.
Şehitler geliyor, hemen her gün.
Bunun siyasi sorumlusu kim?
Sorumlulara şehit cenazelerinde tepki gösteriliyor.
Tepkilere, tertip diye yanıt veriyor bu siyasi sorumlular.
Edilgenlikleri, beceriksizlikleri, bilgisizlikleri, basiretsizlikleri terörü bu hale getirdi.
Zatı muhteremler tertibi başka yerlerde aramalı.
Şehit cenazelerindekiler bağrı yanık insanlar.
Tertip diyor Arınç. Terip, Anafartalar çarşısında, tertip ileri teknoloji mayınlarda…
Eksik olan siyasi kararlılık…
Şehitler geliyor, gelecek, bu toprakların sahibi olmanın bedeli ağır.
Şehitler geliyor, meclis toplanıp da terörü görüşmüyor bile.
Şehitler geliyor, göz pınarlarımda yaş, vatan sağ olsun!
Artık daha yazamıyorum.
Bir Yorum Yazın