PTT’den emekli bir arkadaşım, “bu gün sinirlerim bozuk, gece uykularım kaçtı, devletin televizyonunda söylenenlere bir bak, bu hale mi gelmişiz, ne hale getirmişler bizi…”

Dedim ki, “otur bakalım, nedir?”

Anlatmaya başladı; “TRT-1’de akşam üç tane delikanlıyı oturtmuşlar, dernek mi vakıf mı temsilcisi nedir bilemiyorum ama Amerika’ya övgüler, Ordumuza ileri geri laflar… Biz nerenin vatandaşıyız?”

PTT’den emekli arkadaşım, bilim-teknik, kültür-sanatla ilgili, siyasetten hoşlanmaz, siyaset konuşmayı pek sevmez birisiydi. Soluk almadan öfkeyle anlatıyordu.

“Bu …’lar ABD, Lübnan, Irak, İran, Pakistan, Afganistan… ve Türkiye’yi rayına oturtacak” dedi.

“Bu …’lar Irak’la iyi geçinsek de ekonomik olarak kendimize bağlasak” dedi.

“Türkiye Irak’a girerse, Barzani’yi efsane yapar” dedi.

“Asker sineği balyozla öldürüyor” dedi.

Herhalde AB-D’nin hibe yardımlarından yararlanan sivil toplum örgütlerinin temsilcileriydi.

Adamlar, parayla başka devletin çıkarlarına hizmet için konuşturuluyor. Unvanla, ödülle, teşvikle konuşuyorlar.

Reklamlarda, “Napolyon ne demiş; para, para, para” sloganıyla “para” kutsallaştırılıyor.

Oysa Napolyon’un bir hırsla çıktığı Rus seferinde yarım milyon askerini nasıl, hangi acıklı koşullarda yok olmasına neden olduğunu konuşmuyor.

Konuşulan sadece para!

Bir halk değişi vardır, “parayı veren düdüğü çalar”

Bazen çalmıyor!

Rize’nin bir köyünde, tam 350 bin yuro tutarında kanalizasyon projesi teklifiniköylü uzun uzun düşünüyor, tartışıyorlar, sonunda bir soru akıllarına tkılıp kalıyor; bu paranın karşılığı nedir? Cevabı yok! Karşılıksız olmaz! Bilmediğimiz bir bedeli milletimizin ödemesine de yüreğimiz elvermez diyerek reddediyorlar. Aferin onlara! Onlara Atatürk boşuna “milletin efendisi” demedi.

Bir tarafta gerçek efendiler, diğer tarafta hibe yardımlarla borazanlık yapanlar…

“Asker sineği balyozla öldürüyor” diyecek kadar ileriye giderler.

“Bir milyon Ermeni öldürmüşüzdür” diyen tarih bilgisi özürlü, Nobel ödüllü edebiyatçılarımız çıkar.

Kongreden soykırım kararı çıkarmaya hazırlanıyor, o, rayına oturtacak ülke.

Amerikan sloganlarını kullanan, Amerikan politikalarının kuyruğuna takılanlar…

Emperyalist devletin amaca hizmet eden bu siyasi araçlar, kullanıldıklarının farkına bile değildirler. İtiraz ederler. Samimiyet testinden geçemeyenler de vardır elbet.

Yazık, ne yazık onlara!

Onlar ki DSP Genel Sekreter Yardımcısının meclise verdiği soru önergesinden de bihaberdirler.

Çünkü o soru önergesinde; ABD’de, öğretmenler için hazırlanmış, Türkiye’de de dağıtılmış kitaplarda terör örgütünü öven, Türk Silahlı Kuvvetlerini yeren tümceler içermekte olduğu, RTE’nin bu kitabın toplattırılması veya ABD’ye karşı bir itirazının olup olmayacağı sorulmaktadır..

AB-D rayına oturtacak öyle mi?

Korkarım ABD ve AB dünyayı yeniden kana bulayacak.

Çünkü dünyayı ele geçirme hırsları var.

Çünkü gittiği her yerde kan gölü var.

Çünkü sömürü var!

Wolksvagen Türkiye’de üretim yapacak diye TOBB başkanı alkış tutuyor, “TOBB” marka otomobil üretsen de seni alkışlasak ya… Beceremezler ki…

İşte sömürü böyle böyle başlıyor.

Onlar patron sen parya…

Bir zamanlar Osmanlı patrondu, sultanlar ulusal ekonominin önemini bilemediler, dünyanın en büyük, en güçlü ordusunun sahibiydiler, Kanuni bile zamanında mağşuş akçe basmak zorunda kalmıştı. Kapitülasyonlar; yerli üretimin yabancı mallar karşısında rekabet edemeyip gerilemesini doğurdu. Takip eden yeni yeni ekonomik imtiyaz sözleşmeleri, böyle böyle Osmanlı üretimden tamamen çekildi.

Osmanlı, teknolojiyi tüketen, Avrupalının tabiriyle uygarlığı tüketen bir hasta adamdı

Artık Osmanlı, bilgisiz, beceriksiz, yobaz insanlar kalabalığı, barbar bir milletti.

Osmanlının sırtından güç kazanan Avrupalı, Osmanlıya karşı daima olumlu sıfatlar kullanırken artık işte böyle diyordu.

Altı yüzyıllık Osmanlının serüveni, seksen yıllık Türkiye’nin serüveniyle örtüşüyor gibi.

Ekonomisi bağımlı hale getirilen Türkiye’nin artık siyaseti de bağımlı, ordusu da bağımlı hale getirilmeli.

Emperyalizmin hedefi bu ise, elbette orduya hücum edecektir.

Bu tuzağa düşmemeli!

Amerika, devletleri rayına oturtmuyor, rayından çıkarıyor.

Özellikle gençler bunu görebilmeli!

Mahir Öztürk