Anası, babası özbeöz Türk…

Kısa dönem Türk askeri.

Aynı zamanda o bir Amerikan vatandaşı.

Onunla sonbaharın son günlerinde karşılaştım, öğretmenevi parkında. Daha doğrusu, masama gelip oturabilir miyim teklifinden sonra başlamıştı sohbetimiz.

16 yıldır Amerika’daymış.

Yatırımları Türkiye’de

Amerika’da sadece bir evi var.

Morgıç krizi nedeniyle satamıyor, satış fırsatı doğarsa, pılı pırtıyı toplayıp gelecek memleketine.

Uzun seneler General Elektrik’te çalışmış. Otomobil seksiyonunda. Tasarımcıymış. Seksen kişilik bir ekipmişler. Şirket yetmiş beş kişiye yol vermiş; şirket politikaları. Amerikalı asker de onların içinde.

ODTÜ mezunu, birkaç mastırı olan bu asker, şimdi Skorski’de çalışıyormuş.

General elektriği merek ediyorum… Şu sırada da zarar açıkladı.

Amerikan otomobil sektöründe  klasik markalar; Chevrolet, Buik, Ponciak… General Elektriğe ait.

Yaşlı Amerikalılar bu markaları tercih ediyormuş.

Ayrıca Amerika’da çok yakıt tüketen, dört çekerli büyük araçlar kullanmak bir statü imiş.

Fakat en çok kullanılan otomobiller ise Japon arabalarıymış.

Ne kadar bize benziyor ya da ne kadar benzemişiz Amerika’ya.

Kendisinin ise 95 model bir Japon arabası varmış. Neden 95 model? Çünkü diyor; son çıkanlar tamamen elektronik, servisi bile bazen arızasıyla baş edemiyor. Benim 95 modelimi ise kendim tamir edebiliyorum.

Amerika’da tamir, servis çok pahalı…

Örneğin bir kombinin mağaza fiyatı 500 dolar, servisin gelip evinize takıvermesi 2000 dolar.

Servisin sertifikası var. Kredi verme imkânları var. Nakit mi ödemek istersiniz, kredi kullanmak mı? Bu soruyla Amerika’da her zaman karşılaşırsınız. Herkes kombiyi takamıyor. Mutlaka sertifikalı olması gerekiyor. 500 dolarlık kombinin tüketici haklarının korunması adına 2000 dolara takılması işin Amerikancası.

Biz daha oraya henüz gelmemişiz, bunu anlıyorum.

Küreselleşme!

Küreselleştikçe benzeyeceğiz Amerika’ya.

Konumuz şimdi küreselleşme.

Küreselleşmenin anladığı demokrasi, insan hakları kavramları üzerinde duruyoruz. Ulusçuluğun artık tükendiğinden söz ediyor Amerikalı asker. Askerlik yeminini fazla

milliyetçi bulmuş.

Soruyorum ona; Amerikan vatandaşlık yemininden ne farkı var?

Doğru diyor.

Hayır diyorum doğru değil! Önemli bir fark var. Bizim askerlik yemininde vatan savunması var. Amerikan vatandaşlık yasasında çıkar var.

Amerikan bağlılık yemininde savunmadan ziyade, saldırı var.

Türk milliyetçiliğinde ise saldırı değil, vatan savunması var.

Bu sohbet sonrası, haklısın demişti Amerikalı asker. Sonbaharın son günlerinde.

Geçen gün televizyonda Barlas – Kongar atışmasını izledim.

Barlas “milliyetçiliğin” tü kaka olduğunu söylemesi üzerine, Kongar, “din ve milliyet kimliktir, toplumu birlikte tutmak için şarttır” dedi.

Aşırısı zararlı!

Bana göre Emre Kongar Hoca’nın dediği doğru idi.

Milliyetçiliğin kötüsü, saldırgan olanıdır. Doğrusu ise savunmada kalandır.

Bir milliyetçilik vardır, esası; çıkardır.

Bir milliyetçilik vardır, temeli; sadece haklarını korumaktır. Sloganı; “yurtta barış, dünyada barıştır”

Türk milliyetçiliği onun için savunma milliyetçiliğidir, milli varlığının gereği içindir.

            Küresel ideoloji, demokrasi, insan haklarıyla saldırıyor. Savunma milliyetçiliğine. Bir ülkenin antikorlarını yok edercesine.

            Sonbaharın son günlerinde Amerikalı askere sormuştum; Küresel ideolojinin etkileri ve ortalama Amerikan vatandaşının durumu nedir?

Şirketlerde iyi işlerde çalışanlar veya kendi şirketi olanlar, bunların durumu iyi.

Bir de büyük çoğunluk, diğerleri var.

Bu ötekilerin farklı mahalleleri, kendilerine özgü yaşantıları, değer yargıları, kültürleri var. Sadece bir malın fiyatını sormaktan öte bir merakı olmayan, ilgisi olmayan, bilgisi olmayan.

Amerika, canavar gibi tüketen, dünyayı tüketen bir ülke.

Sormuştum Amerikalı askere; neden Türkiye’ye dönmek istiyorsun?

Cevap; Amerikanın tadı tuzu kaçtı.

Mahir Öztürk