Pınar Aylin katledilen İtalyan sanatçı Bacca'nın ardından İHA muhabirine verdiği bir röportajda gelinlik giyerek protestosunu dile getirdi* ve “Türkiye'nin bu şekilde karalanmasını istemiyoruz!” dedi. Türkiye’mize zeval gelmesin gelmesine de ya her yıl öldürülen, tacize ve tecavüze uğrayan en iyi ihtimalle(!) şiddet gören bu ülkenin resmi olmayan resmi vatandaşları "kadınlar"a ne olsun?

Bu dönem sıkça hemen hemen her kanalda, gazetede Bacca'nın haberlerine rastlıyoruz. Birçoğu bu katliamı kınayan yazılar ve haberler ancak herkes söz birliğine varmışçasına “Türkiye'ye zeval gelmesin, imajımız bozulmasın” cümlesini tekrarlıyor. Kadın köşe yazarlarımız bile eyvah imajımız bozuldu, Türkiye'nin makyajı aktı derken Pınar Aylin gibi sanatçılarımızda gelinlik giyerek “İngilizce” özür diliyor İtalyanlar'dan, Bacca'nın ailesinden ve yakınlarından...

Peki, bunu bir şirket yöneticisi edasıyla kriz yönetimi gibi ele alsak. Başbakanın da talimatıyla örneğin hep beraber gelinlik giysek sonrada aynı anda "özür diliyoruz, biz İtalyan'ları çok severiz" diye haykırsak. İtalyan kadınları Türkiye'ye davet edip turistik geziler düzenlesek. Mesala gezimize dopdoğumuzdan başlasak. İtalyan kadınları doğu'da yoksulluk içinde yaşayan Kürt kadınlarıyla tanıştırsak. Bakın işte nasıl da hayatta kalıyorlar, siz İtalyanlar az dirençlisiniz desek. Bizim “Türk” kadınlarımız hem dayak yer hem tecavüze uğrar hem de üstüne çocuk doğurur ve tabi bunların hepsi başlarına gelirken de asla ölmezler desek ve “kadınlarımızla” övünsek, göğsümüz kabarsa… Tüm bunlar çözüm olur mu sizce?

Bu ülkede kadına şiddet, taciz, işkence, tecavüz ve kadın katliamı oldukça yaygın ancak bu gerçeği hatırlayacağımız olaylarda bile “imajımız” gözümüzün önünde bir duvak oluveriyor.

Bacca’nın duvağı beyazdı, barış içindi… Bizim duvağımız ise siyah, adeta bir göz bandı edasıyla hiçbir şeyi görmemek için…

*http://www.youtube.com/watch?v=qyRITmLpbYM

Ozan Gezmiş