Toprağın uyandığı gündür.

Türklerin bilinen en eski bayramıdır.

Uygurlular, Hunlar, Göktürkler, Selçuklular, Osmanlılar…

Farklı çağlarda, farklı coğrafyalarda, farklı bölgelerde farklı farklı ama aynı ruhla kutlanmıştır.

Türklerin Müslümanlığı kabul edişinden önce de sonra da…

Türklerle yayılmıştır nevruz kutlama geleneği.  Çin Seddi'nden Adriyatik'e kadar; İran, Irak, Suriye, Hindistan'dan, Afganistan'dan, Yakutistan'a, Çuvaşistan'a, Tataristan'a, Moldova'ya, Macaristan'a ve Balkanlara... Geniş bir coğrafyada Nevruz bilinir ve kutlanır.

Milattan 200 yıl önce “Benden eğerimi isteyin vereyim, atımı isteyin vereyim, çadırımı isteyin vereyim, fakat vatanımdan hiç kimse bir karış toprak temesin vermem, veremem” diyen Mete Han zamanında da varıdır Nevruz.

İran’da ilk XI. Yüzyılda Firdevsinin Şehnamesinde yer alır. Nizamü'l-Mülk de XI. yüzyılda Siyasetnâme adlı eserinde  Nevruz!a yer verir. Kaşgarlı Mahmut da Divân-ı Lügati't-Türk'te Türklerde yıl başlangıcının Nevruz olduğunu ifade eder.

Ayrıca, 12 Hayvanlı Türk Takvimi'nin başlangıcının da 21 Mart olduğu bilinmektedir.

Selçukluda Nevruz eğlenceyle, şenlikle, Osmanlıda coşkuyla kutlanırdı. Diğer bir adı da “Yörük bayramı”ydı. Osmanlı sultanları “Nevruz-i Sultani” derlerdi.

Atatürk zamanında da kutlandı.

Atatürk demişti ki, "Bilelim ki, kendi benliğine sahip olamayan milletler başka milletlerin şikârıdır."

Atatürk aynı zamanda, "Gençlerimize, çocuklarımıza görecekleri eğitimin hududu ne olura olsun en evvel ve her şeyden evvel kendi geleneklerine, millî ananelerine ve Türkiye'nin bağımsızlığına düşman olan unsurlarla mücadele etmek lüzumu öğretilmelidir" demişti.

1990’da bağımsızlıklarına kavuşan Kırgızistan, Kazakistan, Özbekistan, Türkmenistan ve Azerbaycan ile Rusya Federasyonu bünyesindeki Tataristan 21 martı Nevruz Milli Bayram’ı ilan etmişlerdir.

Hatta Amerika’daki Kızılderililerin yaşatılan geleneklerinde Nevruz’un izleri vardır.

Şimdi Nevruz ayrılıkçılığın simgesi haline getirilmeye çalışılıyor.

Ne yazık!

Sadece Kürtlerin Milli Bayram(!)

Kürt Türk kardeş!

Bu bayram bile en açık işareti..!

Bazıları Kürtlerin tarihini, Firdevsi’nin Şehname’sinde adı geçen Demirci Kava’ya dayandırır. İran kökenli olabilir görüşlerinin yanı sıra, Hunlara, Göktürklere uzanan bir geçmişin izleri vardır Demirci Kava kahramanlığının.

Hunlara ait Oğuz Kağan destanında “Tömürdü Kağul” olarak geçmektedir. Tömürdü, demirci demektir.

Altaylarda yapılan kazılarla ortaya çıkan Türk beylerinin mezarlarında cesetlere kırmızı, sarı, yeşil ipekli elbise giydirildiği görülmüştür.

Büyük Selçuklu devletinin bayrağı da aynı renklerdi.

Sarı, kırmızı, yeşil; Türk’ün tarihinde bayraklaşmış renkler…

Nevruz baharı kutlama, yeni gün, takvimin başlangıcı, senlik, eğlence, coşku, tamam…

Terörist başının fotoğrafları, işte bu şık durmuyor, yakışmıyor.

Türk Kürt kardeşliği bozulmak isteniyor.

Malum kişi, bir maşa…

Tarihte böyle maşalar çok vardır.

Bulgar’ı, Macar’ı, Ermeni’yi, Türk’e düşman eden…

Binlerce yıla uzanan, paylaşılamayan Anadolu coğrafyasında nice badireler atlattık, hepimiz kaynaşmadık mı?

Etnik ırkçılık temelli kışkırtmalara neden alet olalım?

Paylaştığımız tüm ortak değerlerimizle biz bir bütün değil miyiz?

Biz bu Cumhuriyeti birlikte kurmadık mı?

Bir çelişki var doğru!

Çelişki Türk Kürt kardeşliğinde değil.

Çelişki sistemde!

Artık ağalık sisteminden kurtulmak zamanı gelmedi mi?

Ağalık sistemi devam, ayrı bir devlet öyle mi? Kimin sömürgesi olarak?

Büyük Hun İmparatorluğunun parçalanmasının sebebi dahi Türklerin kardeşliğinin bozulması değil miydi?

Terörle gelen istekler, terörü beseleyenlerin dayatmaları kardeşliğimizi bozabilir mi?

Nevruzla yeni bir yıla girerken, tarihi köklerimizi, derinliğimizi, kültürel birliğimizi yeniden hatırlayalım, coşalım, kutlayalım.

Terörden, terörist başının resimlerinden uzak…

Çünkü birlikte yapacak çok iş var:

            Mahir Öztürk